बासरीत सूर ओतले ज्याने,
नंदनवन गोकुळी फुलवीले ज्याने,
तुजवरी छाया कृपेची धरणारा मुरारी
श्री कृष्ण "सखा" तोच आहे !
कालियाचे मर्दन केले ज्याने,
कन्साचे ताड्न केले ज्याने,
तुज वादळात सावरणारा गिरिधारी
श्री कृष्ण "सखा" तोच आहे !
तुलसिदलात स्वत:ला तोलले ज्याने,
द्रौपदिचे लज्जारक्षण केले ज्याने ,
तुज दु:खाच्या भवसागरातुन तारणारा हरी
श्री कृष्ण "सखा" तोच आहे !
कौरावांविरुद्ध पान्चजन्य फुन्कला ज्याने,
अर्जुनास गीता सांगितली ज्याने,
तुज आत्मबळ देणारा सुदर्शनधारी
श्री कृष्ण "सखा" तोच आहे !
गुरुवार, २३ एप्रिल, २००९
याची सदस्यत्व घ्या:
टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
एक कविता माझी
एक कविता माझी: माझिया मनात तिचीच सय भेटते परी बोलणे नाही भासे जरी ती अवखळ झरा वाहणे तिचे उथळ नाही नयनी जरी दिसती भाव खट्याळ हृदयात कारुण्य ...
-
प्रियकराची हजार लफडी प्रेयसीचे हजार नखरे म्हणून म्हणतो ऐका माझे या वाटेवर न गेलेलेच बरे. तो म्हणतो मी चुकलोच नाही ती म्हणते फक्त माझेच खरे. ...
-
सुगंधाने चिंब केले माझे मन जिने तो पारीजाताचा दरवळ तू आहेस. दृष्टिहीन डोळ्यांना सुख स्वप्न दिले जिने ती रातराणी तू आहेस. निवडुंगाच्या काटयां...
-
कितीक प्रमाद घडले माझे मार्ग दाखवी खरा. आलो शरण तुला ईश्वरा... तुझी कृपा नर जन्मी घातले, सुख दु:खाचे दिवस दाविले. क्रुतघ्न मी पण तुला विस्मर...
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा