कधी लटकेच रुसणारी,
कधी माझ्या ओठांनी हसणारी.
अशी आहे अवनी माझी
चंद्रकलेगत खुलणारी.
कधी कळीसारखी फूलणारी
कधी वसन्तासम बहरणारी.
संजीवक प्राणदायी अवनी
आहे अमृत स्त्रवणारी.
कधी लक्ष्मी, कधी सरस्वती.
कधी महिषाचे मर्दन करणारी.
शक्तिदेवि होऊनी हे
आकाश तोलुन धरणारी.
देवादिकांना झुकविणारी
दु:खी मनुजाला सुखवीणारी.
सांग सखे तू आहेस कोण
थांबुनी जवळ माझ्या क्षणभरी...
गुरुवार, २३ एप्रिल, २००९
याची सदस्यत्व घ्या:
टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
एक कविता माझी
एक कविता माझी: माझिया मनात तिचीच सय भेटते परी बोलणे नाही भासे जरी ती अवखळ झरा वाहणे तिचे उथळ नाही नयनी जरी दिसती भाव खट्याळ हृदयात कारुण्य ...
-
प्रियकराची हजार लफडी प्रेयसीचे हजार नखरे म्हणून म्हणतो ऐका माझे या वाटेवर न गेलेलेच बरे. तो म्हणतो मी चुकलोच नाही ती म्हणते फक्त माझेच खरे. ...
-
सुगंधाने चिंब केले माझे मन जिने तो पारीजाताचा दरवळ तू आहेस. दृष्टिहीन डोळ्यांना सुख स्वप्न दिले जिने ती रातराणी तू आहेस. निवडुंगाच्या काटयां...
-
कितीक प्रमाद घडले माझे मार्ग दाखवी खरा. आलो शरण तुला ईश्वरा... तुझी कृपा नर जन्मी घातले, सुख दु:खाचे दिवस दाविले. क्रुतघ्न मी पण तुला विस्मर...
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा