गुरुवार, २३ एप्रिल, २००९

कधी...

कधी लटकेच रुसणारी,
कधी माझ्या ओठांनी हसणारी.
अशी आहे अवनी माझी
चंद्रकलेगत खुलणारी.

कधी कळीसारखी फूलणारी
कधी वसन्तासम बहरणारी.
संजीवक प्राणदायी अवनी
आहे अमृत स्त्रवणारी.

कधी लक्ष्मी, कधी सरस्वती.
कधी महिषाचे मर्दन करणारी.
शक्तिदेवि होऊनी हे
आकाश तोलुन धरणारी.

देवादिकांना झुकविणारी
दु:खी मनुजाला सुखवीणारी.
सांग सखे तू आहेस कोण
थांबुनी जवळ माझ्या क्षणभरी...

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

एक कविता माझी

 एक कविता माझी: माझिया मनात तिचीच सय भेटते परी बोलणे नाही भासे जरी ती अवखळ झरा वाहणे तिचे उथळ नाही नयनी जरी दिसती भाव खट्याळ हृदयात कारुण्य ...