तूच हो अवनी...

समर्थ पंखांनी
घे भरारी.
कर मुक्त विहार
या नभांगणी.

दुबळ्या भावनांच्या
तोड तू श्रुन्खला.
तव नेत्र तेज पसरू दे
या तारांगणी.

स्पर्शात तुझ्या
उतरू दे संजीवनी.
अधरान्तुन स्त्रवु दे
अमृतवाणी.

दुबळ्या गगनाला
क्षितिजावर सावरणारी
जीवनदान देणारी
तूच हो अवनी, तूच हो अवनी, तूच हो अवनी...