गुरुवार, २३ एप्रिल, २००९

खरच सांगतो तुम्हाला

खरच सांगतो तुम्हाला
आमच काहीच नाही गेल
पण कविता वाचताना
बरच काही झाल.

कवीचे शब्द सामर्थ्य म्हणू
की माझ्या कल्पनांची झेप?
पण त्या कवितेने मला
एका वेगळ्याच जगात नेल.

तिथे तू होतीस आणि मी होतो
बाकी नव्हते दुसरे कोणी.
मी होतो वट वृक्ष
तू झालिस नाजूक वेल.

हात तुझ्या भोवती गुंफलेले
ओठ ओठान्त गुंतलेले.
तुटले बंध सारे
तन प्रेमात चिंब न्हाल.

ही कल्पना खरी झाली तर
आयुष्याला बहर येईल.
नुसत्या विचारानेच सारे
मन मोहरून गेल...

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

एक कविता माझी

 एक कविता माझी: माझिया मनात तिचीच सय भेटते परी बोलणे नाही भासे जरी ती अवखळ झरा वाहणे तिचे उथळ नाही नयनी जरी दिसती भाव खट्याळ हृदयात कारुण्य ...