गुरुवार, २३ एप्रिल, २००९

कधी सुख, कधी दु:ख

कधी सुख, कधी दु:ख
नियतीचा खेळ जुना.
तुझ्या प्रेमाची सावली
जणु प्राजक्त अंगणा.

तूच माझी प्राणसखी,
तूच पवित्र चेतना.
तुझ्याविना अर्थ कसा
सांग येईल जीवना?

कधी रमणी बनशी
होउनिया तू ललना.
कधी होउनिया माता
लाजविशी तू चंदना.

तूच देणे हे देवाचे,
तूच ईश्वरी प्रार्थना.
शब्द अपुरे पड़ती
प्रिये तुझीया वर्णना.

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

एक कविता माझी

 एक कविता माझी: माझिया मनात तिचीच सय भेटते परी बोलणे नाही भासे जरी ती अवखळ झरा वाहणे तिचे उथळ नाही नयनी जरी दिसती भाव खट्याळ हृदयात कारुण्य ...