गुरुवार, २३ एप्रिल, २००९

मला...

मध्यान्हिच्या या तप्त ऊन्हात
आज मला चालायचे आहे.
कोणास ठाउक ऊद्या नशिबी
पहाटेचे ऊन आहे की नाही?

द्वेषाच्या विषारी काट्यांवर आज
अनवानी प्रवास करायचा आहे.
कोणास ठाउक ऊद्या नशिबी
पाकळी फुलाची आहे की नाही?

दु:खाच्या या वडवानलात
आज मनसोक्त भिजायचे आहे.
कोणास ठाउक ऊद्या नशिबी
शीतल प्रेमधारा आहे की नाही?

अपमानाचे हलाहल आज
आकन्ठ प्राशन करायचे आहे.
कोणास ठाउक ऊद्या नशिबी
संजीवक अम्रुतधारा आहे की नाही?

स्वार्थाने दुषित झालेली ही हवा
ऊरात भरुन घ्यायची आहे.
कोणास ठाउक ऊद्या नशिबी
निर्मल वारा आहे की नाही?

वाट्यास येणारा प्रत्येक कटू क्षण
मला हसत जगायचा आहे.
कोणास ठाउक ऊद्या नशिबी
जीवन जगणे आहे की नाही?

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

एक कविता माझी

 एक कविता माझी: माझिया मनात तिचीच सय भेटते परी बोलणे नाही भासे जरी ती अवखळ झरा वाहणे तिचे उथळ नाही नयनी जरी दिसती भाव खट्याळ हृदयात कारुण्य ...