मंगळवार, २० जुलै, २०१०

रात दिन तुझी आस

रात दिन तुझी आस,
सारा तुझाच हा भास.
माझा होऊनिया श्वास
सखे वाहतेस तूच.

तू काळीज, तू स्पंदन,
तूच प्राण, तू जीवन.
माझ्या डोळ्यांतून जग
सखे पाहतेस तूच.

तू या अधरांचे स्मित,
जन्मोजन्मीची तू मित.
माझ्या वेदनाही सा-या
सखे साहतेस तूच.

तूच सोशिक धरणी
पूज्य जगत-जननी.
माझ्या मनीच्या राउळी
सखे राहतेस तूच.

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

एक कविता माझी

 एक कविता माझी: माझिया मनात तिचीच सय भेटते परी बोलणे नाही भासे जरी ती अवखळ झरा वाहणे तिचे उथळ नाही नयनी जरी दिसती भाव खट्याळ हृदयात कारुण्य ...